Καλωσήλθατε στον ιστοχώρο της
ΕΛΕΥΘΕΡΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ
ΜΗΝ ΠΑΙΖΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ
Όταν σε κάποιον λένε «καλή ψυχή», πάει ο νους του στην αιώνια κρίση.
Και όμως αγαπητέ μου φίλε, η ποιότητα της ζωής του ανθρώπου, εξαρτάται από την ψυχή του, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.
Η αισιοδοξία, η χαρά, η αγάπη, η ειρήνη, ο καλός ύπνος και τα γλυκά όνειρα εξαρτώνται από την κατάσταση της ψυχής.
Η καλύτερη ευχή επομένως είναι, «καλή ψυχή».
Όχι καλή ψυχή μετά θάνατο, αλλά καλή ψυχή σε όλη τη πορεία της ζωής μας.
Το καλό φαΐ ικανοποιεί το ένστικτο που λέγεται «πείνα» και οφείλεται στην πτώση της στάθμης του σακχάρου στο αίμα.
Η δίψα είναι άλλο ένστικτο που οφείλεται στην αφυδάτωση του οργανισμού. Το νερό εξαλείφει τη δίψα.
Δεν μπορούμε όμως να πούμε ότι όταν τρώμε ένα καλό φαγητό και πίνουμε πολύ νερό ή ένα ευχάριστο ποτό γινόμαστε ευτυχείς και χαρούμενοι.
Πολλές φορές όταν τρώμε περισσότερο απ’ ότι πρέπει αισθανόμαστε βάρος και μετανιώνουμε γιατί παραφάγαμε.
Όταν τρώμε πολύ κοιμόμαστε πιο καλά; Βλέπουμε ωραία όνειρα, ή έχουμε ανησυχία;
Τα γλυκά όνειρα δεν εξαρτώνται από το καλό φαγητό, από το ποτό, από το μαλακό κρεβάτι και από το όμορφο δωμάτιο.
Εξαρτώνται από την κατάσταση της ψυχής. Της ψυχής που είναι πραγματικά το «είναι» κάθε ανθρώπου και ζητάει την αγάπη, τη χαρά και την ειρήνη, που δίνει μόνο ο Ιησούς Χριστός, δια του Πνεύματός Του, του Αγίου.
Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, όταν του πρότεινε ο Σατανάς να κάνει τις πέτρες ψωμιά για να φάει του απάντησε: «Με άρτον μόνον δεν θέλει ζήσει ο άνθρωπος, αλλά με πάντα λόγον εξερχόμενον δια στόματος Θεού» Ματθαίος δ’:4.
Η ψυχή δεν τρώει ψητά, ούτε πίνει ποτά, ζει όμως με το Λόγο του Θεού. Όχι με διάφορες ‘ψυχαγωγίες’, όπως τις εννοούν οι άνθρωποι, αλλά με τον αιώνιο Λόγο του Θεού. Μεγάλη αλήθεια και πρακτικώς αποδεδειγμένη.
Η πραγματική ψυχαγωγία είναι αυτή που γεμίζει την ψυχή του ανθρώπου με αγάπη, χαρά και ειρήνη.
Η δήθεν ψυχαγωγία που παρουσιάζουν οι διάφοροι ηθοποιοί λέγοντας διάφορα «καλαμπούρια», που έχουν σχέση με τα καλύτερα ένστικτα, προκαλούν μεν εκείνη τη στιγμή γέλιο, αλλά μετά φέρνουν θλίψη, μελαγχολία και διαταραχές στον ύπνο με εφιαλτικά όνειρα.
Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός επισημαίνει: «Επειδή τι ωφελείται άνθρωπος, εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή; ή τι θέλει δώσει άνθρωπος εις ανταλλαγήν της ψυχής αυτού;» Ματθ. ις’:26.
Ο Ιησούς Χριστός είπε ότι το σώμα μας είναι φθαρτό, η ψυχή μας όμως ζει αιώνια.
«Χώμα είναι το σώμα μας και στο χώμα θα καταλήξει». Για την ψυχή όμως είπε: «Και μή φοβηθήτε από των αποκτεινόντων το σώμα, την δε ψυχήν μη δυναμένων να αποκτείνωσι, φοβήθητε μάλλον τον δυνάμενον και ψυχήν και σώμα να απολέση εν τη γεέννη» Ματθ. ι’:28.
Αν η ψυχή ζει αιώνια, πόσο πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν μας την προειδοποίηση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος μιλάει για την απώλεια της αιώνιας ψυχής και μας φέρνει την ιστορία του πλουσίου και του Λαζάρου, οι οποίοι μετά θάνατο βρέθηκαν σε δύο διαφορετικούς τόπους και δύο διαφορετικές καταστάσεις.
Ο μεν πτωχός Λάζαρος όταν πέθανε, εφέρθη υπό των αγγέλων εις τους κόλπους του Αβραάμ, ο δε πλούσιος ευρέθη στον άδη.
Ο Λάζαρος ευφραινότανε και ο πλούσιος βασανιζότανε.
Είναι αλήθεια αυτά; Λέει κάποιος. Εγώ δεν τα πιστεύω. Εσύ μπορεί να πιστέψεις ή να απιστήσεις. Αν είναι αλήθεια όμως τι θα γίνεις; Μην παίζεις με την ψυχή σου.
Πηγή: Εφημερίδα Χριστιανισμός, Τεύχος Οκτωβρίου 2009
ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΑΣΧΑ;
Όλος ο κόσμος γιορτάζει το Πάσχα και μάλιστα με αρνιά στη σούβλα, με κόκκινα αυγά και πολλά άλλα τέτοια. Γιορτάζουν όλοι την ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, η οποία είναι ένα μοναδικό γεγονός σε όλη την οικουμένη. Όλοι χαιρετούν αυτές τις ημέρες λέγοντας «Χριστός ανέστη» και παίρνουν την απάντηση, «Αληθώς ανέστη».
Η ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, λέγεται και Πάσχα. Πάσχα είναι εβραϊκή λέξη και σημαίνει «έξοδος». Το Πάσχα αναφέρεται στην έξοδο των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο, όπου ήσαν σκλάβοι επί τετρακόσια ολόκληρα χρόνια και δούλευαν στο Φαραώ φτιάχνοντας πλίθρες όλη την ημέρα.
Το χριστιανικό Πάσχα, όλος ο κόσμος εορτάζει την έξοδο των αμαρτωλών, από κάθε έθνος και φυλή και λαό και γλώσσα, μέσα από την αμαρτία και την καταδυνάστευση του διαβόλου, δια της θυσίας του Ιησού Χριστού, του ενσαρκωθέντος Υιού και Λόγου του Θεού και δια της αναστάσεώς Του.
Η ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού αποδεικνύει ότι η θυσία Του επάνω στο σταυρό του Γολγοθά έγινε δεκτή και αντικατέστησε όλες τις θυσίες που πρόσφεραν μέχρι τότε οι Εβραίοι για τις αμαρτίες τους, αρνιά, μοσχάρια, τράγους, περιστέρια, τρυγόνια και διάφορα άλλα τέτοια.
Τώρα, με μια θυσία που έκανε ο Ιησούς Χριστός επάνω στο σταυρό του Γολγοθά, μπορούμε να μπούμε στα άγια των αγίων του ουρανού και να παρουσιασθούμε μπροστά στον Ουράνιο Πατέρα.
Βγήκαμε από την Αίγυπτο της αμαρτίας, αναγεννηθήκαμε, γίναμε παιδιά του Θεού και παίρνουμε τη Θεία Κοινωνία κάθε Κυριακή, καταγγέλλοντας το θάνατο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ότι έγινε για τις δικές μας αμαρτίες.
Ένα ερώτημα που τίθεται εδώ είναι, ο αναγεννημένος χριστιανός δεν πρόκειται να ξαναμαρτήσει;
Ο αναγεννημένος χριστιανός μπορεί να αμαρτήσει, αλλά δεν αμαρτάνει εκούσια και συστηματικά.
Ο Ιωάννης γράφει στην Επιστολή του: «Εξεύρομεν ότι πας ο γεννηθείς εκ του Θεού, δεν αμαρτάνει, αλλ όστις εγεννήθη εκ του Θεού φυλάττει εαυτόν και ο πονηρός δεν εγγίζει αυτόν». Α’ Ιωάννου ε’:18
Τι σημαίνει «δεν αμαρτάνει»; Σημαίνει ότι δεν μένει στην αμαρτία όπως όλος ο κόσμος μένει στην αμαρτία, όπως το γουρούνι μέσα στη λάσπη. Ο χριστιανός είναι πρόβατο του Χριστού και δεν μπορεί να μένει μέσα στη λάσπη ούτε να πίνει βρώμικο νερό. Αν κατά λάθος λερώσει το ποδαράκι του σε κάποιο λασπόνερο, τρέχει και το σκουπίζει όπου μπορεί για να το καθαρίσει. Ο ίδιος ο απόστολος ο Ιωάννης γράφει: «…ταύτα σας γράφω δια να μην αμαρτήσητε. Και εάν τις αμαρτήση, έχομεν Παράκλητον προς τον Πατέρα, τον Ιησού Χριστόν τον Δίκαιον, και Αυτός είναι ιλασμός περί των αμαρτιών ημών…». Α’ Ιωάννου β’:1-2
Μπορεί λοιπόν ο αναγεννημένος χριστιανός να αμαρτήσει συμπτωματικά, είτε από άγνοια, είτε από αδυναμία ή από παγίδα. Τότε, όμως, πάλι ζητάει το αίμα του Ιησού Χριστού να τον καθαρίσει και να λευκάνει το ιμάτιό του και συνεχίζει την καθαρή και αγία ζωή του.
Το Πάσχα για μας τους χριστιανούς είναι ο Ιησούς Χριστός, ο Οποίος μας βγάζει από τα αδιέξοδά μας, μας ελευθερώνει από τη θλίψη μας, ομορφαίνει με τη γλυκύτητα Του τη ζωή μας και μας εμπνέει να ακολουθήσουμε το δρόμο Του. Έτσι, δεν γινόμαστε πλέον σκλάβοι του σατανά μέσα στον κόσμο της αμαρτίας.
Ο απόστολος Παύλος γράφει στους Κορινθίους: «Καθαρίσθητε λοιπόν από της παλαιάς ζύμης δια να είσθε νέον φύραμα καθώς είσθε άζυμοι. Διότι το Πάσχα ημών εθυσιάσθη υπέρ ημών ο Χριστός, ώστε ας εορτάζωμεν, ουχί με ζύμην παλαιάν, ουδέ με ζύμην κακίας και πονηρίας, αλλά με άζυμα ειλικρινείας και αληθείας». Α’ Κορινθίους ε’:7-8
Η εορτή του Πάσχα για τον αναγεννημένο και σωσμένο χριστιανό, δεν είναι απλά μια φορά το χρόνο, αλλά είναι καθημερινή, και ιδιαίτερα κάθε Κυριακή όλοι οι πιστοί του Κυρίου παίρνουν από τη Θεία Κοινωνία και λαβαίνουν το σώμα και το αίμα του Ιησού Χριστού, ενθυμούμενοι το μεγάλο έργο που έκανε ο Ιησούς Χριστός γι’ αυτούς, βγάζοντας τους μέσα από τον κόσμο της αμαρτίας.
Λεωνίδας Φέγγος
Πηγή: εφημερίδα Χριστιανισμός: Τεύχος Απριλίου 2009
ΕΛΑ ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ
|
Στην Αποκάλυψη στο τελευταίο κεφάλαιο ο Ιησούς Χριστός κάνει μία έκκληση σε όλους. |
| Λεωνίδας Φέγγος |
Πηγή εφημερίδα Χριστιανισμός - Τεύχος Φεβρουαρίου 2009
ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΕ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ; (μέρος 1ο)
«επληρώθη ο καιρός και επλησίασεν η βασιλεία του Θεού· μετανοείτε και πιστεύετε εις το ευαγγέλιον» (Μάρκος 1:15)
Το 2009 έχει ανακηρυχθεί από την επιστημονική κοινότητα σαν έτος του Δαρβίνου καθώς συμπληρώνονται 150 χρόνια από την έκδοση του βιβλίου του «Περί της καταγωγής των ειδών». Σε αυτό ο Δαρβίνος, ομολογουμένως με αρκετή δόση επιφυλακτικότητας, διατύπωσε την άποψη ότι όλα τα είδη των ζώων μέχρι και του ανθρώπου προέρχονται από ένα μονοκύτταρο οργανισμό, μέσω της διαδικασίας της φυσικής επιλογής.
Σήμερα με ένα πακτωλό γνώσεων από την αστρονομία και τη φυσική μέχρι τη μοριακή βιολογία και την παλαιοντολογία γνωρίζουμε ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Η μακροεξέλιξη, δηλαδή η μετάπτωση του ενός είδους στο άλλο μέσω διαδοχικών αλλαγών δεν θα μπορούσε να γίνει και δεν υπήρξε ποτέ. Η αμοιβάδα ήταν πάντα αμοιβάδα, ο πίθηκος ήταν πάντα πίθηκος και ο άνθρωπος πάντα άνθρωπος. Κάθε ένα «κατά το είδος αυτού», όπως καθορίζεται από το γενετικό του υλικό, τα χρωματοσώματα και ακριβώς όπως μας ενημερώνει ο Λόγος του Θεού.
Εκείνο που ισχύει είναι η προσαρμογή των ειδών στο διαφορετικό φυσικό περιβάλλον, δηλαδή η μικροεξέλιξη. Επί παραδείγματι έχουμε άλογα μεγάλα και μικρά, σκύλους με και χωρίς τρίχωμα, πάντα όμως μέσα στα αυστηρά όρια του είδους.
Το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους. Έχουμε μικρές αλλαγές σαν αποτέλεσμα προσαρμογών στο περιβάλλον, τόσο το φυσικό όσο και το ανθρωπογενές. Το γεγονός ότι ελάχιστοι ενήλικες στην Κίνα και στην Αφρική μπορούν να χωνέψουν το φρέσκο γάλα, δεν τους διαφοροποιεί σαν ανθρώπους από τους Δανούς και Σουηδούς το σύνολο των οποίων διαθέτει αυτή την ικανότητα. Οι άνθρωποι από την Αφρική εμφανίζονται πιο ανθεκτικοί στον ιό του πυρετού Lassa (μία από τις μάστιγες της ηπείρου), ενώ άλλοι αφρικανικοί πληθυσμοί εμφανίζονται κάπως πιο ικανοί να αντιπαλέψουν άλλες ασθένειες όπως π.χ. η ελονοσία. Στους Ασιάτες παρουσιάστηκαν αλλαγές στο χρώμα του δέρματος και στους αδένες των μαλλιών, ενώ στους Βορειοευρωπαίους εξαπλώνονται χαρακτηριστικά όπως το ανοιχτόχρωμο δέρμα και τα γαλάζια μάτια.
Όλα αυτά είναι προσαρμοστικοί μηχανισμοί και λαβαίνουν χώρα μέσα στα όρια του είδους. Δυστυχώς όμως η επιστημονική αυτή αλήθεια αποσιωπείται και παρουσιάζεται η στρεβλή αντίληψη ότι αποτελούν μηχανισμούς μετάβασης προς ένα άλλο είδος. Από την ώρα που θα δεχθεί αυτό το ψέμα ο άνθρωπος ανοίγει ο δρόμος για το μεγάλο κατήφορο.
Εφόσον δεχόμαστε ότι αποτελούμε εξελικτικό στάδιο προς ένα άλλο είδος τίθεται το ερώτημα ποιο είναι αυτό το «μετά τον άνθρωπο είδος». Από την άλλη μεριά, τα τελευταία χρόνια με τη μετακίνηση των πληθυσμών η γενετική δεξαμενή των ανθρώπων έχει εν πολλοίς ομογενοποιηθεί και έτσι δεν περιμένουμε περαιτέρω αλλαγές μέσω φυσικών διαδικασιών. Μήπως λοιπόν ο άνθρωπος, πρέπει να πάρει την υπόθεση στα χέρια του και μέσω της νέας ευγονικής να διαμορφώσει εκείνος τον άνθρωπο του μέλλοντος;
Και εν πρώτοις ποια είναι τα χαρακτηριστικά του μετα-ανθρώπου; Όσο πιο βαθειά κανείς αναδιφά στο πρόγραμμα του μετα-ανθρωπισμού τόσο πιο πολύ συνειδητοποιεί ότι στο κέντρο του βρίσκεται μια ουσιώδης δυσαρέσκεια ως προς την φυσιολογική ανθρώπινη φύση. Όλο αυτό το εγχείρημα δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια απερίσκεπτη προσπάθεια να επαναπροσδιοριστεί το τι είναι άνθρωπος.
Στην αρχή του καινούριου χρόνου η ανθρωπότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα σύνολο μεγάλων προκλήσεων που δικαιολογημένα της προκαλούν έντονη ανησυχία. Μοναδικό καταφύγιο ειρήνης και χαράς το πρόσωπο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, του Εμμανουήλ, που τίμησε την ανθρώπινη φύση και σαν «Υιός του ανθρώπου ήλθε να ζητήση και να σώση το απολωλός.» (Λουκάς 19:10).
(συνεχίζεται)
Πηγή εφημερίδα Χριστιανισμός - ενότητα: Χριστιανισμός & Επιστήμη - Τεύχος Φεβρουαρίου 2009